Button Bashers Top 25 Draft: Sony Playstation

[kingoftherain]

Ik ben zeker wel bekend met Vandal Hearts en ik heb 'm zelfs, maar die stratische JRPG's zijn nooit echt mijn ding geweest. Ik weet echter wel dat het een erg goede titel moet zijn, dus ik snap de keuze dondersgoed. Mooie toevoeging!

[arjen1981]

Vandal Hearts heb ik ook nog nooit gespeeld en zou ik er ook niet opgekomen zijn om deze te gaan spelen. Daarmee is dit al een goede entry. De variatie in levels die je noemt klinkt als een hele sterke troef want dat is inderdaad presies waarom ik in het verleden menig SRPG slechts een stuk heb gespeeld. De laatste Metal Slug Tactics bijvoorbeeld nog. Echt te eentonig en niet de moeite waard. Ook heb ik vanaf de PS2 menig Disgaea deel geprobeerd. Maar die zijn zooooo eentonig!!!

FTL is de laatste SRPG topper die ik speelde. Juist omdat er zoveel variatie in zit. Het werkt gewoon verslavend daar, omdat het steeds anders is. De grote Square SRPG's heb ik wel allemaal gespeeld op de PSX. Front Mission 3 is mijn favoriet daar. Het verhaal weet je er echt door te slepen en speel je ook leuke gevarieerde missies. Halverwege maak je ook een keuze waardoor het spel twee totaal verschillende kanten op kan gaan. En heb je veel vrijheid in de mech setups. Voegt wel een dimensie toe. Wie weet zien we deze nog wel langs komen.

[KillingRaptor]

Dino Crisis 2



Release date: 13/09/2000
Ontwikkelaar: Capcom
Genre: Action adventure

Dinosaurussen, het blijven toch wel wezens waar ik altijd al gefascineerd door was. Al van kinds af aan en nog steeds (mijn nickname komt ergens van hoor). Jurassic Park was destijds een extra duw om nog meer in de ban te zijn van deze uitgestorven dieren en ook in games zijn ze eigenlijk altijd wel al aanwezig geweest. Zoals ik al bij de beschrijving van Tekken 3 zei was Warpath: Jurassic Park mijn eerste game op de originele PlayStation maar zelfs jaren later bleef ik nieuwe ontdekken.

De Dino Crisis franchise is zo'n voorbeeldje, het is een franchise die ik heb leren kennen toen de PlayStation 2 al een behoorlijke tijd te verkrijgen was. Een vriend van me was ook enorme gamer en die had ook meer bronnen om games te krijgen, zijn ouders hadden namelijk een mediawinkel (voornamelijk muziekcd's maar zeker ook games). Hij kon makkelijk het magazijn ingaan en even wat uitkiezen om te spelen. Zo hebben we samen best wel wat franchises leren kennen. De eerste Dino Crisis hadden we toen gespeeld maar er was één probleempje, de game was helemaal in het Spaans. Ja dat wordt moeilijk natuurlijk. Maar de roots om hier meer van te ontdekken waren er wel voor mij want we hadden wel onze eerste ontmoeting gehad met een raptor in de game.



Fast forward naar een tijd later want ik moet eerlijk bekennen dat ik niet meer weet hoe ik aan Dino Crisis 2 ben geraakt. Waarschijnlijk op een beurs of een rommelmarkt (want toen kon dat nog, games vinden voor prijsjes op rommelmarkten). Maar ik had dus zelf eerst deze voordat ik de eerste game had. Ik wist wel dat de eerste een survival horror was helemaal in de stijl van Resident Evil maar dan met dinosaurussen in plaats van zombies. Was ik eventjes verrast toen ik deze opstartte en het meer actie leek te zijn! De tank controls van de originele zijn nog steeds aanwezig maar het horror gedeelte is echt helemaal weg. En eerlijk gezegd? Dit is veel meer mijn stijl. Het voelt zelfs als een arcadegame aan, je krijgt punten door dino's af te knallen en je kan zelfs combo's uitvoeren.

De game heeft twee speelbare personages. Aan de éne kant heb je Regina, het hoofdpersonage uit de originele game, en langs de andere kant is er Dylan. Dit is een nieuwkomer in de franchise, voelt wel een beetje als een generiek militair typetje aan eigenlijk maar dat boeit me niet zo. Je speelt met beide personages in de game, het wisselt regelmatig af tussen de twee en ze spelen best wel elk op hun eigen manier. Regina werkt meer met machinegeweren en Dylan is meer het shotgun type. Mijn persoonlijke voorkeur gaat naar Regina, heb dat sowieso altijd al een gaaf personage gevonden. Er is een heus tijdreisverhaal verbonden aan de game maar eigenlijk speel ik deze meer voor de gameplay en de toffe actiesettings in de game.



De controls zijn eigenlijk typisch oldschool Resident Evil, tank controls waren toen nog helemaal in (ik stoor me daar ook niet aan). Ook heb je een inventory waarin je healing items kan opslaan, dus zul je zeker regelmatig nodig hebben want er zitten heel wat dino's in de game die je aanvallen. Ik had het al over de punten die je krijgt als je deze verslaat, die punten zijn er niet voor niets. Doorheen de game zijn er save stations verspreid en die dienen ook als shop. Die welverdiende puntjes zijne eigenlijk de currency in de game. In die shop kun je nieuwe wapens kopen, je ammunitie volledig bijvullen (en zelfs uitbreiden), healing items en verschillende tools zoals armor zijn daar ook in te vinden. Het is dus zeker aan te raden zo veel mogelijk vijanden af te knallen. Ook zijn er een aantal kleine puzzels maar moeilijk zijn ze zeker niet. Eigenlijk is de volledige game niet zo heel moeilijk en ook niet erg lang, in zo'n 5 uurtjes kan je er prima doorheen zijn. Maar het is gewoon een hele vette rit van begin tot einde. Lekker veel actie en zelfs enkele "minigames" waarin je vaak in een first person view gaat en zo dino's moet afknallen.

De game ziet er ook erg goed uit vind ik persoonlijk, het blijven natuurlijk typische PS1 graphics maar die hebben echt wel hun charme. Ik snap dat niet iedereen daar kan inkomen maar iedereen die meedoet aan deze draft begrijpt wel wat ik bedoel. De dino's zijn ook allen prima te herkennen en er zitten enkele hele toffe CGI cutscenes in ook. De achtergronden zijn pre-rendered, ook dat is dus zeker Resident Evil stijl (en was ook zo in de originele game). De muziek is ook zeker goed, geen kwaliteit zoals bijvoorbeeld een Final Fantasy maar het past wel allemaal prima bij de game. En ieder personage is volledig van voice acting voorzien ook.



Voordat ik dit ben gaan schrijven heb ik de game nog eens doorgespeeld ook. En jawel hoor, nog steeds vond ik hem zo tof om te spelen. Ik heb er terug van genoten van begin tot einde en het heeft voor mij alleen maar bewezen dat dit nog steeds één van mijn favoriete games is op de originele PlayStation. De eerste game heb ik ondertussen ook in de collectie, ik weet dat dit een heel ander genre is maar ooit zal ik hem ook eens gaan spelen. Als ik eens in de mood ben voor een oldschool survival horror game. Maar tot die tijd blijft Dino Crisis 2 nog steeds een topper voor mij.

[kingoftherain]

Ik heb alle vier de Dino Crisis spellen, maar ik heb toch wel het meeste met de allereerste. Resident Evil With Dinosaurs vond ik gewoon tof. Ik weet nog dat ik lichtelijk teleurgesteld was toen ik het vervolg opstartte. Ik hoop nog wel op een Resident Evil 2 remake-style remake van de eerste Dino Crisis. Voor mij geen topper, maar mooi dat je je er zo mee vermaakt hebt.

Toen een paar jaar geleden Exoprimal werd aangekondigd, leek het heeeeeel even dat het een Dino Crisis revival was, maar helaas...

[Mark]

Met Dino Crisis heb ik nooit veel gehad, idem met Resident Evil. Eigenlijk vond ik vooral de 2D games op de PS1 goed. Ik denk dat dat ook grotendeels komt door motion sickness. Vooral in de beginfase van 3D waren de camera's nog niet zo bijzonder, dus daar merk je dat wel heel erg. Laatst heb ik eens Medievil geprobeerd. Best leuke game maar na 20 minuten was ik misselijk en duizelig, wordt hem niet. Nou zou dat met die tank controls en een fixed camera wel mee moeten vallen, maar toch trekken de 2D-games me een stuk meer.

[Apenheul]

Ik had hier destijds ongeveer hetzelfde mee als wat Mark zegt; ik kon maar niet in Resident Evil komen en Dino Crisis leek op nog zo'n spel en daarom heb ik de serie compleet links laten liggen. Het heeft wel een gepassioneerde fanbase dus (ik zeg het niet voor het eerst en voor het laatst) een remake of remaster zie ik wel zitten

[OldSchool]

Ook deze ken ik wederom alleen van naam. Maar wel leuk om er over te lezen.

[arjen1981]

Met Dino Crisis heb ik nooit veel gehad, idem met Resident Evil. Eigenlijk vond ik vooral de 2D games op de PS1 goed. Ik denk dat dat ook grotendeels komt door motion sickness. Vooral in de beginfase van 3D waren de camera's nog niet zo bijzonder, dus daar merk je dat wel heel erg. Laatst heb ik eens Medievil geprobeerd. Best leuke game maar na 20 minuten was ik misselijk en duizelig, wordt hem niet. Nou zou dat met die tank controls en een fixed camera wel mee moeten vallen, maar toch trekken de 2D-games me een stuk meer.

Ja daar zou je geen last van moeten hebben juist door de fixed camera posities. Ik vind dat ook juist hetgeen dat ik erg mis in nieuwe titels van dit soort series. Of in de remakes zoals bijvoorbeeld Silent Hill 2 remake. Dat maakt het origineel veel beter.

[arjen1981]

Mooi verhaal. En deze entry past natuurlijk als geen ander bij een Killingraptor. In beide Dino Crisis delen werd al goed duidelijk wat Capcom met deze richting kon bereiken. Later werd het voor mij nog mooier. Onimusha & Devil May Cry op de ps2. Ik vind het genre nog steeds geweldig. Of het nu meer actie of meer horror is. Maar iets van charme zijn we wel kwijt. Just door de pre-rendered achtergronden en statische camera werkt het nu nog zo goed denk ik in 2026.

[Dynamike]

Crash Bandicoot 3: Warped



Release date: 11 december 1998
Ontwikkelaar: Naughty Dog
Genre: Platformer

De ongekroonde mascotte van de PlayStation 1 voor mij (sorry Spyro-fans) is toch wel Crash Bandicoot. De eerste game van de reeks in 1996 blies mij destijds weg met de gameplay, het level design en de grafische stijl. Het tweede deel borduurde hier op verder maar de echte pracht en praal kwam in 1998 bij elkaar met Crash Bandicoot 3: Warped. Een game waarin Crash samen met Coco Bandicoot wederom de strijd aangaan met Doctor Neo Cortex. Zoals dat hoort.

De toevoeging van (volledig speelbare levels met) Coco was niet de enige aan het derde deel. Want in dit derde deel, waar men niet eens 11 maanden de tijd voor had/kreeg, wordt de trukendoos open getrokken. Special voor deze game schreef het team meerdere engines die gebruikt worden om niet alleen de klassieke Crash Bandicoot-gameplay te gebruiken maar ook het vliegen, zwemmen, varen en rijden op een motor. In het derde deel zijn er ook permanente upgrades die Crash kan verdienen zoals onder andere sneller rennen en een super spin.



Ik weet nog goed dat ik behoorlijk hyped was voor het derde deel uit de Crash-reeks en dat deze totaal niet teleurstelde. Ik denk zelfs dat deze PS1-trilogie er een van de weinige is die elke deel beter en beter werd. De afwisseling van de locaties was ook heel erg goed in deze game. Vooral doordat je gewarped werd naar locaties konden alle verschillende soort omgevingen gebruikt worden. Van de prehistorie naar egypte en ook de toekomst. Alles was mogelijk en werd gebruikt. Dat maakte deze game gewoon ontzettend gaaf. Er was zoveel te ontdekken en je wist nooit wat je nu weer tegen zou komen.

De games waren nooit heel erg makkelijk, en ook dit deel is niet de makkelijkste platformer die je kon vinden. Weet nog goed dat ik samen met een maat het bekende couch-co-op systeem hanteerde van "dood is controller doorgeven" en daarmee heb ik echt avonden en avonden plezier gehad met deze game. Crash Bandicoot is sowieso een heerlijke reeks, als je eenmaal het level een beetje kent, om doorheen te rennen en springen en zo je een klein beetje een speedrunner te voelen. Ondanks dat je gewoon normaal aan het spelen bent.

En vandaag de dag zijn de games op de PlayStation 1 nog steeds heel erg goed te spelen. Natuurlijk is de N. Sane collectie er, en ja, die zijn ook heel erg goed, maar toch zou ik Crash 3, en de andere delen, liever op de PS1 spelen op een CRT. Zoals het ooit bedoeld was. Dat Crash Bandicoot in deze lijst thuishoort is duidelijk. De hele reeks eigenlijk, maar het beste deel verdient de plek. En dat is Warped.

[KillingRaptor]

Toppertje dit! Ik twijfel nog steeds of ik deze of de tweede de beste vind.

[Dynamike]

Toppertje dit! Ik twijfel nog steeds of ik deze of de tweede de beste vind.

Dat is denk ik echt om het even, ze zijn beide enorm goed. De eerste ook nog steeds.

[kingoftherain]

Sowieso moest er minstens één Crash Bandicoot game in de lijst staan. Zelf ben ik voornamelijk fan van het tweede spel, maar dat komt ten dele doordat ik Warped nooit veel gespeeld heb. Ik heb vaak genoeg meegekregen dat die juist hartstikke goed is, dus een meer dan terechte keuze.

[arjen1981]

Dit deel 3 is ook echt een grafische powerhouse voor de Playstation. Deel één vind ik moeilijk terug naar grijpen maar is ook de enige die ik recent heb geprobeerd. Deel 3 gaat dat vast een stuk beter af inderdaad. Deel drie had ook veel verschillende speel modus en afwisseling, naast de bekende levels ook vliegtuigen en moteren. Dat brak de gameplay echt. Ik vond het toen heel erg leuk!