Muscle March
Namco
2010
Arcade
1-4 spelers
De Wii kan je zien als een soort continuatie van de Sega Dreamcast. Denk aan Jambo! Safari, La Machineguns en andere vergelijkbare titels die je terug brengen naar die generatie van Arcade naar Console ports. In 2010 een niche waar de creativiteit vanaf spat. Begrijp me niet verkeerd, de Zelda en Mario entries op de Wii tonen ook zeker meer dan voldoende creativiteit, en experimenteren ook met wat de Wii te bieden heeft, maar ga je je daar anno 2025 opnieuw aan wagen op de Wii? Bij anderen gaan alle lichten juist op groen als er een WiiWare experiment als Muscle March op hun pad komt.
Muscle March past in de omschrijving van een Sega Dreamcast continuatie. Het spel ademt pure arcade DNA, één absurd concept, zonder schaamte tot het uiterste doorgevoerd. Muscle March begon dan ook als een Namco project met ambities in de Arcade. Nadat het oorspronkelijke idee werd stopgezet, kreeg de game een tweede leven als WiiWare release, en juist daar komt het bizarre karakter volledig tot zijn recht.
Het achtergrondverhaal is leuk. Een groep gemaskerde bodybuilders, bekend als de Muscle League, reist de wereld over om proteïne en spierversterkende middelen te stelen. Niet uit noodzaak, maar uit obsessie. Jij jaagt ze achterna terwijl ze door muren breken in overdreven poses, en het is aan jou om die poses exact na te doen om ze bij te houden.
De personages voelen niet aan als traditionele personages, maar als levende mascottes. En de gameplay is simpel en direct. Je hoeft niets te leren behalve timing. De motion controls vragen wat fysieke inzet, maar het overdrijft niet. De sessies zijn kort maar voldoende om je steeds weer een intense ervaring te bezorgen.
Wat mij vooral opvalt, is hoe sterk Muscle March aanvoelt als een mix van Pepsiman en Samba de Amigo. Van Pepsiman komt die bizarre mascotte chaos en het gevoel dat je iets speelt dat eigenlijk niet zou moeten bestaan. In Muscle March ren je recht vooruit als in Pepsiman alleen maak je hier voor elke blokkade een pose. Die poses komen rechtstreeks uit Samba de Amigo. Het fysieke element, waarbij je op het juist getimede moment een pose moet maken werkt. Simpel maar doeltreffend.
Doeltreffend door de absurde beelden en bijpassende muziek. Wat vaak onderschat wordt, is hoe belangrijk de soundtrack is voor een ervaring als deze. En ik laat een stukje horen, want dat is absoluut de beste manier om dit te begrijpen.
Dus download die Dolphin emulator, koppel de controllers via Bluetooth, en je zit direct in Muscle March. Zo makkelijk is het. Blijf wel netjes dus verwijder de ROM wel na 24 uur.
De Wii is niet alleen een familie console of nostalgisch Mario/Zelda apparaat, maar een digitale arcade voor dit soort titels. Namco, Konami en Sega zijn elk meer dan present. En Muscle March is daar het meest bizarre, luidruchtige en charmante voorbeeld van.
. Ik weet niet goed wat ik er van moet denken. Het is dat Arjen het is, en het geen 1 april is, anders had ik niet geweten dat ik het serieus moest nemen.
